Overgenomen uit de "Orthobode" van 2001-4.

De Softsocket
(door: Anthony Rombach, orthopedisch instrumentmaker)

Summery

In this article a description is given of a new type of AK-socket. In the test ten people with an above knee-amputation have been supplied with a Softsocket. The technique was supplied by Össur, supplier of orthopaedic items.
Our reason for publishing this article is the importance we attach to share knowledge and experience with colleagues and customers. After all, we learn from each other’s experience and ultimately reach our aim, which is supplying our customers with the best possible product.
The build-up of the article is as follows: first the introduction, followed by the way to construct a softsocket ( polyurethane socket). Then you get the experiences of the testpersons with a summary and conclusion and finally a summing-up of this test.

Inleiding

In dit het artikel geven wij een beschrijving van een nieuw soort bovenbeenkoker. De test betreft 10 personen met een bovenbeenamputatie en die voorzien zijn van een Softsocket. Deze techniek is ons aangereikt door de firma Össur, een groot leverancier op het gebied van liners en andere orthopedische materialen.

De reden dat we dit artikel willen publiceren is dat we vinden dat het belangrijk is om kennis en ervaring door te geven aan collega’s en cliënten. Uiteindelijk leren we van elkaars ervaringen en komen zo tot het doel om een zo goed mogelijk product aan onze cliënten te leveren.

Het artikel is als volgt opgebouwd: na de inleiding volgt de bouwwijze van een zachte Softsocket (polyurethaan koker). Hierna volgen de ervaringen van onze cliënten met een samenvatting en conclusie. Als laatste treft u een nabeschouwing van deze test aan.
Aan deze test hebben 10 cliënten meegewerkt en deze personen willen we hierbij extra bedanken voor hun geduld, tijd en inzet.
Naast deze mensen willen we natuurlijk ook de firma’s Össur en Medi bedanken die ons voorzien hebben van kennis en informatie. Ook willen we de artsen, de fysiotherapeuten en iedereen die aan dit onderzoek hebben meegewerkt bedanken.

Eerst een stukje over de historie van onze kennismaking met de Softsocket.

Een aantal weken voor de ISPO-1999 te Amsterdam werden wij (Centrum voor Orthopedie Techniek) benaderd door Rob Niemel namens de firma’s Medi en Össur.
De vraagstelling was om uit ons klantenbestand een klant te selecteren die bereid was om aan een experiment mee te werken en als demonstratiemodel op te treden op de ISPO.
Het moest een bovenbeenprothese gebruiker zijn die al gebruik maakte van een siliconen liner.
Het lukte ons om een klant te vinden die bereid was om er enige tijd aan te besteden en ook niet schroomde om voor een groot internationaal publiek zijn nieuwe bovenbeenprothese met een Softsocket te demonstreren.

In redelijk korte tijd werd een draaiboek samengesteld en het startsein werd gegeven. Toby Carlson (Össur) en Rob Niemel (Medi Nederland) verschenen vroeg in de ochtend op de Overtoom te Amsterdam om daar voor een aantal orthopedisch instrumentmakers ter plaatse een tipje van de sluier op te lichten betreffende de flexibele koker.
Even later arriveerde de cliënt en werd er een gipsafdruk genomen en alvast verdere productinformatie en voorlichting gegeven betreffende de samenstelling en werkwijze van de nieuwe bovenbeenprothese. Er werd die ochtend en in de vroege middaguren hard gewerkt om later in de middag de proefkoker met de nieuwe prothesecomponenten te passen.

Hoewel het hier nog om een harde proefkoker ging voelde de pasvorm meteen goed aan, ook de fitting betreffende het kokervolume zag er goed uit. Verder die dag werd er nog enige tijd aan de uitlijning besteed.
Toby Carlson wilde nog iets aan de pasvorm wijzigen en nam de proefkoker en het gipsmodel mee naar huis (Engeland) om de definitieve flexibele koker te vervaardigen.

Een dag voor het ISPO Congres begon, kwam Toby Carlson nog langs op de Overtoom om hem nog een keer met de klant te passen.
De nieuwe koker werd aangetrokken en zat meteen goed. Opluchting alom, een nieuw systeem, een koker die bijna overal flexibel is en alleen daar verstevigd waar het volgens de wetten van de biomechanica moet.
De theorie bleek bevestigd te worden door de praktijk. Aan de pasvorm van de koker hoefde niets meer gewijzigd te worden, wel werd er nog de nodige tijd aan de opbouw en het uitlijnen met de nieuwe componenten besteed.
De klant was heel blij met zijn nieuwe experimentele voorziening welke hij vol trots op het ISPO Congres kon demonstreerden.

De demonstratie op de ISPO verliep goed, na de ISPO werd nog een afspraak met de klant gemaakt om één en ander te evalueren. De koker en de keuze van de knie bleken succesvol te zijn. De voetkeuze riep nog vraagtekens op, hierop zou later nog teruggekomen worden.
De klant (al bovenbeenprothese gebruiker vanaf 1963) verklaarde nog nooit zoveel draagcomfort van een koker ondervonden te hebben dan van deze. Wij waren zeer onder de indruk en hebben een afspraak met de klant en de revalidatiearts op het gezamenlijke prothesespreekuur gemaakt om onze bevindingen te presenteren. Ook de revalidatiearts zag voordelen in deze nieuwe flexibele kokertechniek en stelde dat er meer prothesegebruikers met deze techniek voorzien zouden moeten worden. Wij hebben enkele weken later nog een extra controle afspraak met de klant gemaakt en de bevindingen van de klant waren nog steeds zeer positief.

Dit was voor ons de aanzet om samen met Medi Nederland en Össur deze techniek ons eigen te maken. Hier gingen enkele maanden overheen en medio april 2000 werden we uitgenodigd voor een workshop in IJsland. Dit was het begin van onze ervaring met de flexibele IJsland koker.

Het bezoek aan IJsland (april 2000)

Tijdens een zeer gastvrij bezoek aan Össur in april vorig jaar is ons de techniek geleerd om een zachte bovenbeenkoker te maken. In een training van twee dagen hebben we een koker gemaakt. Zowel in de werkplaats als in de fabriek heerst een prettige werksfeer en staat iedereen open voor nieuwe ideeën.
Naast de training hebben we kennis mogen maken met de verschillende afdelingen van het bedrijf en de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van prothesiologie. Met verschillende ingenieurs probeert men continu nieuwe en vooral betere producten te ontwikkelen.

De vervaardiging van de Softsocket

Na de lancering van de basispakketten zal de firma Össur waarschijnlijk met een cursus komen over het maken van de Softsocket. Wat we hier weergeven is een korte omschrijving van de opbouw van de koker en de experimenten die we gedaan hebben tijdens het fabricage proces.

De vervaardiging van de Softsocket bestaat uit een gietproces van 3 fasen:

Eerste fase: een zachte laag gieten over gipsmodel met het polyurethaan. Deze eerste laag blijft op het model zitten.
De twee fase: over de eerst laag wordt een frame gegoten ( koolstof en glas) met gewone giethars afgestemd op de biomechanische krachten welke zullen optreden in de koker, afhankelijk van het activiteitenniveau en het gewicht. Tijdens dit gietproces wordt het anker aan het frame bevestigd. Dit frame wordt van de eerste laag verwijderd, uitgezaagd en getrimd zonder de eerst laag te beschadigen. In het frame worden gaten geboord voor een goede doorstroming van het polyurethaan om een goede hechting te bewerkstelligen.
In de derde gietfase wordt het frame met de eerst laag verbonden met o.a. Kevlar. Hier giet men weer met polyurethaan.

Na dit laatste gietproces is de koker klaar om uitgezaagd te worden. In feite komt het erop neer dat je een geïntegreerd ISNY concept hebt waar je alles naar eigen wens kan maken.
Goed voorbereid kan men een eenvoudige koker in een dag maken echter de praktijk wijst uit dat men 1,5 dag moet uittrekken voor het totale proces.
De uithardingstijd voor het polyurethaan bedraagt ongeveer 3 uur, waardoor het gehele gietproces behoorlijk tijd vraagt

We zijn een aantal technische problemen tegen gekomen. We noemen hierbij de meest voorkomende:

1. Het polyurethaan is een dikke vloeistof, veel dikker dan gewone giethars en na 15 minuten
wordt deze nog dikker doordat het uithardingsproces inzet. Het dient daarom de
aanbeveling om gietkanalen toe te voegen in het frame om een goede doorstroming te
garanderen.
2. De randen zijn lastig om mooi af te werken. De firma Össur heeft dit zelf ook aangegeven.
Een hele scherpe schuurrol of de rand helemaal omföhnen zijn oplossingen hiervoor.
3. De buitenste PVA-folie laat slecht los van de koker. Met wat water kan men deze iets
gemakkelijker eraf halen.
4. Als je een liner gebruikt met touwtjessysteem kan het gebeuren dat het touwtje zich in de
koker snijdt omdat het polyurethaan een zacht materiaal is.
5. Verder giet je snel te dik. Vooral aan de randen in de holten aan de bovenzijde van de
koker.

Beschrijving van cliënten met een Softsocket

( In verband met de privacy van onze cliënten hebben we ze een nummer gegeven. )

Cliënt 1

De eerst cliënt die we beschrijven betreft een mevrouw van 68 jaar. Zij heeft een bovenbeen amputatie vanaf haar 65ste jaar. Wegens een langdurig ziekteproces loopt mevrouw erg weinig. Haar voorgaande kokers waren QUAD-kokers uitgevoerd met een liner en een touwtje systeem. Zij heeft tevens een knie met vaststelling ( één-assig ). De vraag was of wij een comfortabelere prothesekoker konden maken die minder in haar buik zou drukken bij het zitten. Deze mevrouw werd de eerste cliënt voor wie we een Softsocket hebben vervaardigd na overleg met haar revalidatiearts en de fysiotherapie.
Aangezien dit de eerste koker was hebben we bij deze cliënt nauwkeurig de bouwbeschrijving van de firma Össur gevolgd. Het resultaat was goed. De koker voelde eigenlijk nog zachter aan . Dit kwam doordat het polyurethaan qua substantie anders was dan in IJsland (er zijn enige veranderingen aangebracht i.v.m. toxische stoffen).

De randen waren mooi flexibel en de koker was zelfs lichter dan de voorgaande. Mevrouw was er zelf erg enthousiast over.

Met name het zitcomfort vond zij erg verbeterd doordat de randen lekker zacht meebewegen tijdens het zitten. Ook de verandering van kokervorm vond zij erg prettig. Zij hoefde niet meer op een tuberbank te zitten i.v.m. het feit dat ze nu een NML-kokervorm kreeg.

Cliënt 2

Deze meneer van 53 jaar zit het meest van zijn tijd in een rolstoel, naast zijn bovenbeen amputatie heeft hij ook weinig controle over zijn motoriek, als hij loopt doet hij dat met twee krukken. Zijn gewicht is ongeveer 90 kg en zijn lengte 1.75 m. Zijn stomp is heel kort en zijn persoonlijke hygiëne is niet optimaal, desondanks hebben we drie jaar geleden gekozen om hem te voorzien met een Iceross, voorheen had hij een totall contact koker met Slesier bandage.  Het wegvallen van deze bandage was al een hele vooruitgang, maar we hielden problemen met de randen van de koker, in de lies was hij al te ver weggehaald, om zachte randen te maken hadden we Erkoflex gebruikt, maar de lijm bleek niet bestand tegen urine.

Deze cliënt voorzien van een Softsocket was voor ons een uitkomst, het voelde meteen goed aan. We zijn nu een half jaar verder en we hebben geen klachten meer gehoord.

n.b. Gezien zijn gewicht en de extreme belastingen op de koker als hij loopt hebben we het frame extra sterk uitgevoerd.

Cliënt 3

Deze meneer heeft in korte tijd al een hele geschiedenis opgebouwd. Het is een heel actieve man van 72 jaar, 1.76 m lang en weegt ongeveer 70 kg. Hij heeft een lange stomp met veel inwendige pijn distaal, in de lies en bij de tuber. Alle soorten kokervormen, al dan niet in combinatie met een liner, hebben we al geprobeerd. Geen enkele koker bleek echt te voldoen. Onze hoop was daarom gevestigd op het toepassen van de Softsocket. De proefkoker zat goed en de Softsocket in het begin ook, de pijn distaal bleef echter bestaan. Zelfs toen er een gat in de koker was gemaakt (waar duidelijk te zien was dat de pijnlijke plek vrij lag) bleef de pijn bestaan. Een oplossing hebben we nog niet gevonden en de vraag is of we die ooit zullen vinden.

Wat we hiervan hebben opgestoken is dat als er over de uitlijning, de plaatsing van het frame en de sterkte is nagedacht, je zelfs een groot gat in de koker kan maken zonder dat het ten koste gaat van de stevigheid van de koker.

Cliënt 4

Deze meneer heeft een prothese sinds augustus 2000. Deze eerste prothese was als volgt uitgevoerd: Iceross-liner met touwtjes-systeem en gietharskoker, één-assige knie en een beweegbare voet.
Deze cliënt heeft een laag activiteitenniveau en gebruikt een prothese alleen voor de transfers. Meer intensief gebruik vindt alleen plaats in samenwerking met de fysiotherapeut. Na toename van het stompvolume, ging de koker steeds meer pijn doen, waardoor de cliënt de prothese steeds minder ging dragen. In overleg met de revalidatiearts en de fysiotherapeut werd er gekeken wat voor soort koker het best geschikt zou zijn in deze situatie. Uiteindelijk is er gekozen voor een Softsocket. Na deze te hebben verstrekt blijft het activiteitenniveau van de gebruiker laag maar de prothese wordt langer gedragen: 85% van de tijd zittend in een rolstoel door een prettiger draagcomfort.

Cliënt 5

Deze mevrouw heeft een prothesevoorziening vanaf juli 2000. De eerste prothesevoorziening bestond uit een Iceross-liner met gietharskoker, een één-assige knie met vaststelling en een beweegbare voet. Haar activiteitenniveau was redelijk (de prothese werd gemiddeld 8 tot 10 uur per dag gedragen). Er trad al vrij snel stomp-atrofie op en dus moest de koker regelmatig opgevuld worden. Door deze verandering van de stomp kreeg ze ook problemen tijdens het zitten. De voorrand begon te knellen en in de lies moest de koker regelmatig verlaagd worden.
Gezien de resultaten van de vorige Softsockets, werd in overleg met de revalidatiearts besloten om ook een flexibele koker te vervaardigen.

De eerste indruk van de nieuwe koker was goed en het draagcomfort leek een stuk beter dan de harde koker. Met name tijdens het zitten werd de druk van de voorrand nauwelijks gevoeld. Na enige tijd kreeg ze een zware griep waardoor het stompvolume nogal ging schommelen. In eerste instantie hebben we de koker opgevuld door middel van Polyform pelotten. Dit levert verder geen problemen op (de lijm hecht goed op het materiaal).
Na een extreme toename konden de pelotten weer worden verwijderd, dit bleek niet voldoende te zijn. De koker moest zelfs opgerekt worden.

We hebben de koker opgerekt met 2 wollen stompkousen over het gipsmodel. Het opwarmen moet heel geleidelijk in een oven gebeuren. Na het oprekken zat de koker perfect. Vier maanden later na deze wijziging hebben we de fysiotherapeut van haar gesproken en alles ging prima.

Cliënt 6

Deze meneer heeft een prothesevoorziening vanaf 1950 met een QUAD-gevormde giethars zuigkoker, een één-assige remknie en een beweegbare voet. Dit concept werkte jaren goed, maar de laatste tijd treden er door de belasting van de zuigkoker veelvuldig huidproblemen op. Een harde distale schijf, drukplekken in de lies en op het tuber niveau waren het gevolg.

Op het prothese spreekuur wordt besloten om een flexibele koker met Iceross-liner toe te passen. Na het maatnemen werd een proefkoker gemaakt en belast in het opbouw apparaat gepast. De eerste indruk was goed en de definitieve koker werd gemaakt. De verwachtingen waren hoog, maar de koker paste niet goed. De cliënt had het gevoel dat de stomp niet diep genoeg in de koker zat. De proefkoker werd er bijgehaald en deze paste wel. Het bleek door de stroefheid en de flexibiliteit van het materiaal te komen dat de koker niet gemakkelijk aangetrokken kon worden.
Wederom hebben we geprobeerd de koker op te rekken. Door een te hoge temperatuur trad er blaarvorming op in de koker. Opstropen van het materiaal was het gevolg, waardoor we deze koker konden weggooien. Dit leverde een hoop extra werk op omdat er een nieuwe koker vervaardigd moest worden. Bij deze koker hebben we het gipsmodel distaal behoorlijk opgebracht, waardoor hij nu goed paste.

Vervolgens kwamen we een ander probleem tegen. Door een breedsporige uitlijning bleken er zulke extreme krachten op het flexibele gedeelte van de koker te komen dat deze niet door het frame opgevangen konden worden. We zouden het frame zo groot en stevig moeten uitvoeren dat alle voordelen van de Softsocket teniet gedaan worden. Door onze geringe ervaring met het materiaal en om de cliënt niet eindeloos terug te hoeven laten komen hadden we geen andere mogelijkheid, dan een ander type koker te maken. Een zachte binnen koker met een geheel gesloten harde buitenkoker.

De nadelen van deze koker zijn: het hogere gewicht, is cosmetisch minder fraai en hard (alleen de randen zijn nu nog een beetje flexibel). Dit zijn problemen die je tegen kan komen in een experimentele fase, achteraf weet je wel hoe je het kan voorkomen. Zouden wij met al deze voorkennis het bij deze persoon weer proberen hem op een softsocket te plaatsen??? Zeker weten!! Een “ISNY” frame met zowel een laterale als mediale staander zou hoogstwaarschijnlijk de oplossing zijn.  Maar het geduld van de cliënt en het kostenplaatje waren hier doorslaggevend om dit (nu) niet te doen.

Cliënt 7

Deze cliënt betreft een mevrouw van 38 jaar met een bovenbeenamputatie rechts. De laatste jaren heeft zij haar prothese in Amerika laten maken. Sinds drie jaar is zij bekend bij ons in Haarlem. Haar voorgaande kokers waren een combinatie van een flexibele binnenkoker en een harde thermoplastische buitenkoker.
Deze jonge vrouw is bekend met rugproblemen en draagt daarom overdag een Jewitt-brace. Bovendien heeft zij een behoorlijke flexiecontractuur in de rechter heup. Ondanks deze beperkingen is zij redelijk actief te noemen: zij traint soms in een fitness ruimte. Zij heeft altijd een zuigkoker gehad en na enig overleg wilde zij graag een Softsocket proberen.
Dit zijn haar bevindingen.

“De flexibele koker heeft als voordeel dat de pasvorm aan de bovenranden veel prettiger is. Bij het gaan staan en zitten is het niet meer nodig allerlei trucjes uit te halen om geen pijn te hebben. Hier bedoel ik mee, trucjes om het vel er niet tussen te laten komen.
Omdat er één koker is en geen aparte binnenkoker is het materiaal in zijn geheel veel dunner. Dit voelt meer als onderdeel van je eigen lichaam omdat het beter aansluit “.
Wat het vermelden waard is, is dat mevrouw bij de eerste keer passen van de Softsocket opmerkte dat deze niet zoveel anders aanvoelde als de vorige koker..

Cliënt 8

Cliënt 8 betreft een meneer van 42 jaar. Hij leidt een zeer actief leven en draagt zijn prothese 13 tot 16 uur per dag vanwege het feit dat hij enige dagen per week op de markt staat en tevens bedrijfsleider is bij een visconcern. Het was dan ook een grote uitdaging een N.M.L.-Softsocket bij hem uit te proberen.Zijn ervaringen waren als volgt:
- De koker voelt meer een met het been.
- De koker is prettiger om aan te raken en bij het stoten tegen een tafel voel je meer wat er
gebeurt.
- De voorrand drukt veel minder hard bij het zitten en naar voren buigen.
- Een nadeel lijkt de gladheid aan de binnenkant van de koker. De koker glipt nog wel eens
een stukje uit bij extreem gebruik als gevolg van het transpireren. Dit deed de koker niet in
het begin van het dragen. Er moet nog onderzocht worden wat de oorzaak is.

Cliënt 9

Deze meneer is al uitvoerig behandeld, in het begin van dit artikel. Wij hebben hem in Haarlem uitgenodigd om te kijken hoe zijn ervaringen waren na twee jaar dragen. Hij is nog steeds erg tevreden met zijn Softsocket. De koker zag er na twee jaar heel intensief gebruik zeer goed uit.

Cliënt 10

Dit is de laatste in deze reeks beschrijvingen. Deze beschrijving betreft een eerste voorziening bij een mevrouw die wegens huiddefecten (als gevolg van brandwonden) veel pijn heeft in de liesstreek. Vanwege deze huiddefecten is ervoor gekozen de prothese uit te voeren met een liner met pin (Iceross Clear). Het dragen van een prothese is lange tijd onmogelijk geweest. Aan de proefkoker is veel werk verricht om de pijnlijke liesstreek te ontzien. Er is daarom lang gewacht met het maken van een definitieve koker.Toen de revalidatiearts van haar hoorde dat we met zachte polyurethaan kokers aan het experimenteren waren werd ons gevraagd een Softsocket voor haar te maken.
Op dat moment was zij geen klant van ons. In overleg met haar instrumentmaker die de techniek van de Softsocket zelf graag wilde ervaren hebben we de afspraak gemaakt om de koker te vervaardigen. Zo eigenwijs als we zijn hebben we toch opnieuw maatgenomen en een nieuwe proefkoker gemaakt en gepast. Haar eerste proefkoker was quadrilateraal van vorm. Wij zijn overgestapt op een N.M.L kokervorm om de voorkant van de liesstreek meer te ontzien. Bij het passen van de N.M.L. proefkoker bleek tijdens het lopen en zitten de pijn in de liesstreek minder te zijn. We besloten de Softsocket zo snel mogelijk te maken. Na een korte evaluatieperiode (drie weken) geeft mevrouw aan dat t.o.v. de harde proefkoker haar klachten in de liesstreek behoorlijk afgenomen zijn. Inmiddels heeft ze de prothese nu dagelijks aan.

Samenselling van de diverse cliëntbeschrijvingen

Als we alle positieve en negatieve ervaringen bij elkaar voegen kunnen we zeggen dat dit product, de Softsocket, zeer positief is ontvangen door onze cliënten. Het draagcomfort, de zachte bovenrand en het meer één zijn met het lichaam zijn duidelijke verbeteringen.
Het feit dat de prothese natuurlijker aanvoelt komt ook sterk naar voren. De bovenrand van de koker kan echter problemen geven.
Een duidelijke indicatiestelling is er voor ons niet. Je kunt zowel actieve als minder actieve cliënten ermee voorzien. Dit type koker is ook niet leeftijdsgebonden. Maar dat kun je van de meeste materialen zeggen. Verder is het belangrijk om te vermelden dat deze koker goed te gebruiken is als zuigkoker of in combinatie met een liner.

Algemene conclusie

In onze werkplaats werken we als een team, echter iedereen heeft zijn eigen specifieke manier van werken. Toen we de beschikking kregen over de experimentele basispakketten is een ieder op zijn eigen wijze hiermee aan de slag gegaan. Er waren dus grote verschillen onderling t.a.v. de uitvoering van de koker. Kokers met stevige randen en kokers met zachte randen. Zware- en lichte frames en er waren grote frames welke circulair liepen en kleinere frames. Kortom we hebben het product goed uitgeprobeerd! Hier volgen de voor- en nadelen welke we ondervonden hebben.

 

Voordelen

- Het is een proces wat de orthopedisch instrumentmaker geheel in de hand heeft, met
thermoplastische materialen weet je nooit hoe dik het waar wordt.
- De veroudering, scheuren van de thermoplastische binnenkoker zal niet meer voorkomen.
- Het levert een cosmetisch heel fraai eindproduct.
- Het draagcomfort is heel groot.

Nadelen

a. Het proces is bewerkelijk, het maken van de koker kost veel tijd.
b. Je moet met het materiaal leren omgaan, voordat je de koker maakt moet je al weten wat de belasting op de koker wordt en waar de koker verstevigd moet worden enz., dit vereist veel ervaring van de orthopedisch instrumentmaker
c. Naderhand veranderingen aanbrengen is heel lastig.
d. De randen zijn moeilijk af te werken.

Verklaring nadelen

a) Dat het proces bewerkelijk is moet uitgevochten worden met de betalende instantie, een goede motivatie van de voordelen moet doorslaggevend zijn (waardoor we een meerprijs mogen berekenen)
b) In de meeste gevallen is de ervaring wel aanwezig en als de eventuele cursus gevolgd wordt, krijgt u alle in’s en out’s te horen
c) Wij hebben het niet over het opvullen met polyform, dat is geen probleem: de lijm hecht goed aan het kokermateriaal. Het oprekken of extra verstevigen is lastiger. Uit onze eerste proeven is gebleken dat het oprekken tot de dikte van twee wollen kousen mogelijk is (mits de koker heel geleidelijk opgewarmd wordt in de oven). Verder is het vrijleggen van een gevoelige plek mogelijk door plaatselijk iets te verwarmen en een polyform pelotte op het gipsmodel te plaatsen of in het extreemste geval gewoon een gat in de koker te maken (mits in combinatie met een liner en dit niet ten kosten gaat van de sterkte van de koker)
d) Dit bericht hadden we ook al uit IJsland ontvangen, we zijn nog steeds bezig om een oplossing te vinden, we hebben er al een paar gevonden. Door de randen naderhand in te smeren met polyurethaan kom je al heel ver.

Verder hadden we wat problemen met de toevoegingen van vaststelling van het touwtjes systeem en de afwerking van de vaststelling, onze opties hiervoor zijn:

Ook de ingiet dummy voor het touwtje zouden we graag iets aanpassen, we hebben dit naar de firma Össur gestuurd, hopelijk veranderen ze dit (scheelt ons weer extra werk).

Nabeschouwing

De techniek van de zachte bovenbeenkoker (de Softsocket) van de firma Össur draagt ertoe bij dat onze cliënten beter voorzien kunnen worden. Het product, het materiaal polyurethaan, dat zij waarschijnlijk gaan verkopen kunnen wij goed verwerken, waarbij we zelf kunnen beslissen waar een koker soepel is en waar deze hard moet zijn. Het valt nog te bezien of zij de complete kit voor een bovenbeen gaan verkopen of alleen het materiaal polyurethaan.
Dit laatste heeft onze voorkeur daar alle andere materialen al aanwezig zijn in onze werkplaatsen. Door met drie lagen te werken, een zachte laag, het frame en nog een zachte laag kun je een heel mooi eindproduct realiseren. Het is niet ondenkbaar dat de firma Össur na de lancering van deze experimentele basispakketten met een gewijzigd pakket op de markt komt, of alleen de losse materialen en eventueel daarbij behorende cursussen.

Tot slot

Het is gewoon een heerlijk product maar het kost tijd en inzet en veel onderling overleg en dat is iets wat in onze wereld een tekortkoming is; samen hebben we zo veel kennis. Alleen de praktijk en de ervaring van de instrumentmakers en een onderling overleg kunnen dit product groot maken. Wat betreft de inzet hopen we dat we veel reacties zullen krijgen op dit schrijven. Uiteindelijk kunnen we veel van elkaar leren.

Anthony Rombach
orthopedisch instrumentmaker