Als we het over hand/arm protheses hebben spreken we over protheses  waar de ontwikkeling jaren van heeft stil gestaan. Maar nu lijkt er een inhaal race aan de gang te zijn. Diverse fabrikanten storten zich op de ontwikkeling van nieuwe type handprotheses. Op de ISPO waren een aantal van deze ontwikkelingen te zien.
Touch Bionic (de I Limb Pulse) , OttoBock ( de Michelangelo hand ) en RSL Steeper (met BeBeonic).Vooral de Michelangelo hand trok veel aandacht.

De ochtend begon met ontvangst en een kopje koffie. Daarna begon de dag met Dr. Aszmann, een plastisch chirurg uit Wenen De voordracht werd ondersteunt met zeer veel bloederige plaatjes waarbij een sterke maag vereist was.
In dit verhaal werd duidelijk uitgelegd hoe na een amputatie spieren en zenuwen omgeleid worden. Dit gebeurt als  er geen juiste signalen aanwezig zijn voor het aansturen van een elektrische prothese. Het is een erg complexe operatie met als doel om  juiste en bruikbare signalen te krijgen. Ook bij het missen van grote delen van hand /arm is het nog steeds mogelijk om reconstructie operaties uit te voeren, allemaal met het doel om waar mogelijk de functie van de hand of arm te behouden.

Diverse onderdelen van ons lichaam komen in aanmerking voor transplantatie.
Denk bv. aan het missen van een duim waarbij de teen gebruikt wordt om zo nog een goede greep functie te behouden. Een reconstructie van de hand waarbij vingers verplaatst worden is ook mogelijk om weer de greep functie te behouden/verkrijgen. Bij het missen van de juiste spieren of zenuwen worden deze getransplanteerd uit bv. een bovenbeen. Dit zijn zeer moeilijke en ingewikkelde  operaties  waarbij  het beoogde resultaat niet altijd wordt behaald. In enkele  gevallen rest dan ook niets anders dan alsnog tot amputatie over te gaan en eventueel gebruik te maken van een kunstarm.

Mw K.Stubblefield was de volgende spreekster; zij heeft onderzoek gedaan naar TMR (therapy after targed muscle reinnervation) Dit is een studie over spiertraining na een amputatie. Momenteel  gebruiken we nog meestal 2 spieren om een elektrische prothese aan te sturen. Daarmee kunnen we de prothese openen en sluiten. Maar door spieren op een andere manier te trainen kun je leren om meer handelingen te verrichten dan alleen openen/sluiten. Bovenstaande geldt voornamelijk voor bovenarm amputaties.

Ook de higlights uit de beurs in Leipzig kwamen aan de orde.
Op de beurs  was  een grote variatie aan div. handprotheses waarbij elke producent een eigen interpretatie heeft van hoe een prothese er uit moet gaan zien en hoe deze moet functioneren.
Ook de ontwikkeling van siliconen handschoenen- en binnen kokers beloofd veel goeds.

Div. onderzoekcentra uit Nederland waren aanwezig om hun visie en onderzoeken te bespreken .
Onderwerpen als training,voorlichting, onderzoek en de wensen van de patiënt zijn hierin zeer belangrijk.

Tevens was er de uitreiking van de ISPO afstudeerprijs.
Hierbij denken jonge studenten mee op het gebied van protheses in het algemeen.
De zogenaamde Orangehand ging met de eerste prijs aan de haal. Dit was een zeer creatief ontwerp  van een eenvoudige kabelbestuurde hand prothese met beweegbare vingers. Leuk om te zien dat deze studenten in Nederland met dit onderwerp bezig zijn.

Na de middag was er plaats voor een demonstratie van de Michelangelo hand van OttoBock .
Dhr. R.Riess uit Wenen was aanwezig om de hand te demonstreren. Ondanks dat hij de prothese nog maar kort bezit was hij al in staat om div. handelingen te tonen.

Dim lights

Zoals gewoonlijk is het kostenplaatje een zeer belangrijk onderwerp omdat  veel hightech protheses erg duur en complex zijn. Het blijkt uit onderzoek dat hand protheses  vaak in de kast liggen. Patiënten ervaren de prothese als te zwaar, niet functioneel genoeg, voldoet niet aan de verwachtingen. Vervolgens  dragen ze hem  niet ( meer). Dit is jammer van de research en het geld. Onderzoek kan ook hier een uitkomst bieden.

Het was een erg informatieve dag over de revalidatie bij amputatie en prothesiologie van de bovenste extremiteit. Het is wel duidelijk dat  de patiënt op de eerste plaats staat. Dit is alleen  mogelijk door allerlei onderzoeken en inzet van veel mensen. De ontwikkelingen volgen elkaar in rap tempo op. Nieuwe types sensoren die onderhuids geplaatst worden, nieuwe aansturingen en zelfs protheses met gevoel en aansturing via de hersenen zijn volop in ontwikkeling. Er is echter nog een zeer lange weg te gaan maar of het ooit zover komt dat  we een echte hand kunnen vervangen blijft de vraag.

Ik grijp ieder verbetering met beide HANDEN aan.

Bert Pot