BLIKVANGER — Geen korte broeken en mouwen op de training deze week in Sint-Truiden. Het veld is dan wel bevroren, toch zit de sfeer er goed in. 'Hé, zou je je arm niet afnemen voor de foto, Benji?', roepen wat ploegmakkers op de achtergrond terwijl Commers zich voor de camera ontpopt tot een voetballer met Beckham-allures. 'Er mag hier gelachen worden, hoor', zegt hij. Een grap over zijn handicap brengt hem al lang niet meer aan het blozen. 'De mannen weten dat ik er heel los mee kan omgaan. Ik ben geen piekeraar. Dat helpt toch geen zier.'

 

 

>Benji Commers: 'Vroeger lukte het niet altijd om zelf mijn veters te strikken, maar dat is nu ook geen probleem meer.' Sinds Benji Commers (17) van Sint-Truiden vorig weekend een plaats kreeg in de A-kern van STVV tijdens de wedstrijd tegen Anderlecht, staat zijn telefoon roodgloeiend. Die persaandacht kan vreemd lijken voor iemand die negentig minuten lang op de bank heeft gezeten in zijn eerste wedstrijd, ook al is hij dan een beloftevolle jonge speler. Bij Commers is de kwestie vooral dat hij geen 'volledige' voetballer is. Zijn linkerarm stopt namelijk net onder zijn elleboog.

Dat hij in de belangstelling staat wegens zijn handicap en niet vanwege zijn spelkwaliteiten, daar kan Commers mee leven. 'Ik weet ook dat ik anders ben, maar ik kan er goed mee om doordat ik met die handicap geboren ben. Op zich is dat eigenaardig, want ik ben een deel van een drieling, mijn broers mankeert niets. Maar zij voetballen niet in eerste klasse.' (lacht)

Zelf vindt hij leven met één arm helemaal niet zo bijzonder. 'Ik kan alles doen wat ik wil en denk er niet te hard bij na. Ook in de kleedkamer heb ik geen hulp nodig. Vroeger lukte het niet altijd om zelf mijn veters te strikken, maar dat is nu ook geen probleem meer.'

'We hadden wel wat persaandacht verwacht als we Benji op de bank zouden zetten in Anderlecht', zegt trainer Marc Lelièvre. Hij haalde Commers twee jaar geleden weg bij voetbalclub Kermt-Hasselt en daar heeft hij geen spijt van. 'Hij is een van de betere spelers van onze beloften, ook al is hij de jongste. Het is vooral zijn mentaliteit die hem zo sterk maakt. Die jongen is altijd goedgezind en gemotiveerd. Of hij een kans maakt om door te stoten? Waarom niet? Het is het proberen zeker waard.'

In het dagelijkse leven draagt Benji een armprothese, maar tijdens wedstrijden doet hij dat niet. 'Ik ga ervan uit dat ik niet mag voetballen met die prothese', zegt hij. 'Zo'n kunstarm is nogal hard en ik wil niemand blesseren. Bovendien mis ik hem niet tijdens het spelen: ik ben linksvoetig, maar wel rechtshandig. (lacht) Het enige wat ik niet kan, is ver ingooien, maar dat laat ik gewoon aan een ploegmaat over.'

Benji Commers is altijd een sportieve jongen geweest. Hij volgde vijf jaar zwemles, leerde tennissen ('Ik heb een eenhandige backhand') en badmintonnen ('Dan draag ik mijn prothese wel, om de shuttle op te gooien') en bleek uiteindelijk een markant voetbaltalent te zijn. Maar voetballen op topniveau met één arm, kan dat wel?

Bewegingswetenschapper Renaat Philippaerts (UGent) denkt dat een voetbalcarrière op hoog niveau voor Commers wel mogelijk is. 'Er zijn tussen andere spelers ook grote verschillen in grootte en kracht. Mbark Boussoufa van Anderlecht, bijvoorbeeld, is heel klein, maar hij compenseert dat dan met snelheid en techniek. Hoe Commers het er afbrengt op hoog niveau valt af te wachten. De toekomst zal uitwijzen of zijn lichaam dat topniveau aankan.'

Commers zelf blijft voorlopig heel nuchter bij alle aandacht. 'Ik heb hier altijd van gedroomd, maar ik dacht niet dat ik het ooit zou meemaken. Die avond op de bank in Anderlecht, dat was gewoon zalig.' De jongen droomt van een voetbalcarrière, maar wedt niet op één paard. 'Volgend jaar ga ik rechten studeren. Maar sporten zal ik zeker blijven doen. Hoe ik dat alles ga combineren, moet ik nog uitzoeken. Mijn ouders denken dat het niet haalbaar is, maar ik zie wel hoe het loopt.'

Benji Commers mag nu enkele keren meetrainen met de eerste ploeg. Als daar alles vlot loopt, horen we vast nog van hem. Zijn ultieme droom? 'Barcelona. Of Manchester United. Daar is mijn broer fan van en hij zou me er erg graag zien spelen.

 

bron:www.standaard.be