Bekijk alle foto's van de BBQ en Paardendag hier

 

Zaterdagochtend 12 september

......de voorochtend van een mooie dag, dacht ik toen ik weg reed uit Wijk bij Duurstede. Want...KMK-dagen zijn altijd mooie dagen, daar hebben we weinig meer voor nodig dan elkaar, gezelligheid en gewoon mogen zijn wie je bent. Met al je leuke kanten en je beperkingen.Rond half twee, ietwat te laat reed ik over de slingerende binnenweg, midden op de Veluwe, richting de boerderij van Nico en Mary. De zon scheen en vol verwachting klopte mijn hart. Waar zouden ze wonen, wie zouden er zijn, wat zou er allemaal gaan gebeuren? Mijn tom-tom leidde me uitstekend naar nummer 15. En daar stond de prachtige boerderij van Nico en Mary, te midden van eindeloze weilanden, met prachtig uitzicht. De zon scheen hoog aan de lucht, op het erf stonden wagens met paarden klaar om de eerste gelukkigen over de Veluwe te vervoeren. Tjonge, wat een mooie plaats en wat een ruimte! Maar bovenal: wat een gastvrijheid om zo'n feest in je 'tuin' te verzorgen.

 

Aan lange tafels in de zon zaten de vroege KMK-vogels gezellig te kwetteren. Daar hadden ze helemaal geen twitter, mobiel, forum of sms voor nodig. Gewoon live elkaar ontmoeten, handen schudden onder het genot van een hapje en drankje. Wat waren er weer veel mensen op af gekomen: nieuwe gezichten en oude bekenden. Mariska liep als een kievit met haar administratie tussen de anderen door; Gerrit had plaatsgenomen onder een oude boom, met zijn nieuwe compagnon, Appie en Mary liepen gezellig te keuvelen en ja, ook Co was van de partij. Zat hij niet ergens in de Pyreneeën? Of waar dan ook? Ook Frans met zijn gezin en Sylvia zag ik al snel tussen de anderen, net als Fred en Emma, Hippie, Janny, Lidian, Joke, Jootje, en voor mij ook veel onbekende gezichten. En waar waren bijvoorbeeld Loes en Jack, Marian? En zou Cecil ook nog even haar gezicht laten zien, met Martin en baby? Ik ben aangeschoven bij Lidian en Joke, heb eens even rondgekeken en vond het geweldig om te zien hoe deze club in korte (!) tijd een krachtige en verbonden club is geworden. Iedereen lijkt zijn plek te hebben gevonden en voelt zich veilig te genieten, te beleven of gewoon eens even lekker over zijn of haar prothese of gezondheid te klagen tegen iemand die het snapt en ook zelf ervaart.

Rond half drie stond er een team klaar om ons eens de mooie plekken van de Veluwe te laten zien. Er volgde een gezellig uurtje, op heerlijk zachte kussens (lekker voor de mensen met bovenbeenprotheses), over paden en lanen. Voorop de bok van onze kar had Marcel plaatsgenomen. Hij was, zoals altijd, ook van de partij. Halverwege de tocht was er even gelegenheid om wat te drinken en te genieten van een middagzonnetje. Terwijl de helft van de club onderweg was, waagde de andere helft zich op pony of paard. Onder enthousiaste, lieve en uiterst geduldige begeleiding konden we even een poging wagen. Wel heerlijk dat er speciaal voor de liefhebbers een opstapsteiger was geregeld. Ik had hem erg nodig overigens! Velen beleefden bijzondere momenten, overwonnen angsten en voelden zich even boer of boerin in Frankrijk!

En alsof dat alles nog niet genoeg was, verscheen ineens de menner van de paardentram in kostuum op het terrein, op een romeinse wagen. Help! Wat zou er gaan gebeuren? Dat werd snel duidelijk: getrokken door drie Friese paarden hobbelde het karretje de 'arena' van Nico en Mary in, met naast de menner heldhaftigen die probeerden speren in juten zakken te werpen. Oef. Wat had Frans het bijvoorbeeld zwaar! Maar hij deed het toch maar, op zijn twee protheses in zo'n hobbelend karretje. Weer overwinningen te vieren! Wat een dag.....

 

 

Babbelen rond de barbeque

En tot slot genoten alle KMK-ers van een heerlijke barbecue. Appie, onze slager en steun en toeverlaat tijdens de barbecue bezorgde ons gastvrij al het lekkers (zou hij zelf ook nog tijd gehad hebben iets te eten?) en terwijl de feestband VolgendeXbeter zich schrap zette voor al die een-beners aten we alvast onze buiken rond. VolgndeXbeter had er zin in. Wat een band. En wat een toepasselijke naam voor KMK-ers. Volgende keer beter.....En wat een genot om Co en Sylvia, Mariska, Mary, Artleg (wat is nou zijn echte naam?) , Alanda en haar man en Marcel te zien dansen.

 

Tijd voor mij om na 27 jaar toch maar eens een poging te wagen, onder aansporing van Marcel en Sylvia. Hoe het eruit zag wil ik niet weten. Maakt niet uit ook, want ons kent ons! Als klap op de vuurpijl liet Lidian horen welke talenten ze (nog meer) bezit. Jeetje, wat een stem en wat een feest! Een warm gevoel bekroop mijn lijf. Wat heerlijk al deze mensen te kennen. Proud Mary, zong Lidian toepasselijk, tot slot. En zo was het! Dat lied was een ongelooflijk mooie afsluiting van een heerlijke en weer bijzondere KMK-dag. Ik kon bijna geen afscheid nemen. Volgens mij heeft iedereen genoten van elkaars aanwezigheid en vooral van alle gastvrijheid en organisatietalent van het team dat dit voorbereid heeft! Petje af!

Rond negen uur was ik thuis, met flink wat adrenaline in mijn lijf en 50 foto's op het toestel. De zondag erna werd ik wakker met een vreselijk lijf, vol bonkende spieren. Maar.... het was het allemaal dubbel en dwars waard. Mensen, we mogen trots op dit clubje zijn! En op alles wat we met elkaar doen, durven en bereiken!

 

Graag willen wij, het bestuur van Kortermaarkrachtig, de mensen bedanken die deze dag hebben mogelijk gemaakt.

KF Heinstichting
Marco Schimmel Verhuur -  Apeldoorn
Vosselman Tenten - Emst
Vosselhoeve - Epe
Stichting Paardrijden Gehandicapten - Apeldoorn
Reina Vosselman en Wendy van Nunen - Epe
Piet Bierema - Epe
Jan Pannekoek - Emst
Joop Hekking en Annelies Langevoort - Epe
Leo Braakman en Janny - Epe
Slagerij van Vliet - Amsterdam
De band "VolgendeXbeter" - Puttershoek