Januari 2007: De moeder van Dirk Sietse komt op het KMK-forum. Dirk Sietse heeft een kwaadaardige vorm van botkanker, het syndroom van Ewing, en zijn been zal geamputeerd moeten worden. Ze heeft heel veel vragen over wat haar zoon allemaal te wachten staat. Met raad en daad staat KMK de familie bij. In eerste instantie leek het heel erg goed te gaan. Alles was weg, en de reactie van Dirk Sietse was: Nu ben ik geen kankerpatiënt meer. Nog even 7 keer chemo, en het leed is geleden. 4 Juli 2007.

Het gaat goed met Dirk Sietse, en hij mag als eerste revalidant een nieuw revalidatiecentrum openen, en komt met een helikopter aangevlogen. Een delegatie van KMK was daarbij aanwezig in het Friese Dokkum. 25 juli 2007. Op het forum komt een zeer slecht bericht van de moeder van Dirk Sietse. Het gaat niet goed. Er zijn snelwerkende uitzaaiingen geconstateerd, en behandelen is zinloos. Dirk Sietse heeft nog maar een paar weken te leven. Alle forummers zijn ontdaan over dit bericht, en er wordt intens meegeleefd met de familie.

1 Augustus 2007. Dirk Sietse is naar zijn Hemelse Heit.

Wederom gaat een delegatie van KMK naar Dokkum. Nu om afscheid te nemen.

Hieronder een verslag van de indrukwekkende begrafenis van Dirk Sietse.

Maandagmorgen om half 12 zijn René, Willeke en ik in de auto gestapt op weg naar Dokkum. Om 13.15 uur waren wij bij het revalidatiecentrum waar Co en ik 5 weken geleden ook waren voor de feestelijke opening door Dirk Sietse. Nu waren we weer in Dokkum voor zijn afscheid. 5 Minuten laten kwamen Mariska en Anja, moeder van Mariska aan. Met één auto zijn we verder gegaan op zoek naar de kerk. Daaraan gekomen stond de politie het verkeer te regelen, en een heleboel mensen kwamen aangelopen. In de kerk aangekomen, wisten we niet wat we zagen en hoorden. Muziek van David Bowie met Hero to Hero. Een complete band voorin de kerk.

En het belangrijkste, de prachtige kist met het stoffelijk overschot van Dirk Sietse. Iedereen die de afgelopen dagen waren geweest om afscheid te nemen, hadden wat op de kist geschreven. Zijn zusje Ilse Femke had een mooie vlinder bovenop de kist geschilderd. Dit symboliseerde hoe Dirk Sietse, als een vlinder, naar Heit in de Hemel is gegaan. Om de kist heen, veel, heel veel zonnebloemen. Ook de 2 zonnebloemenstukken van het bestuur en forummers van KMK lagen erbij.

De herdenkingsdienst was er één om nooit te vergeten. Alles had Dirk zelf geregeld. De zang werd gedaan door die band. De overdenking werd gedaan door een vriend van de fam. Gjaltema. Ook hij had het over die vlinder. Hij had 2 vlinders meegenomen, en liet deze los in de kerk. Zo vloog Dirk ook naar zijn Heit in de hemel. Het is verder heel moeilijk om de dienst te beschrijven. Je moet er bij geweest zijn om de warmte gevoeld te hebben. Heel indrukwekkend. Echt waardig voor een jongen van 19 jaar. Om kwart over 3 gingen we allemaal, achter de auto met Dirk, aan. Lopend.

Voor ons was dit te ver, en wij mochten er achteraan rijden met de auto. Politie heeft kruispunten afgezet.

In een grote stoet liepen we naar de begraafplaats in Dokkum.

Op de begraafplaats werd er nog het onze vader gezongen, en daarna konden we langs de baar lopen om afscheid van Dirk Sietse te nemen. Alle zonnebloemen werden op de kist gelegd, en deze gingen met Dirk het graf in.

Na de plechtigheid zijn we naar het rouwcentrum gegaan voor een kopje koffie. Daar hebben we ook Gjalt en Janny kunnen condoleren. Ze hebben het zeer gewaardeerd dat wij namens KMK aanwezig waren, en bedankte ons ook verder voor de prachtige zonnebloemen. Mariska en Anja gingen naar hun vakantie adres in Scheveningen, en wij, Willeke, René en ik zijn toen naar Epe gereden. Daar waren we om half 8. Een heel indrukwekkende dag, geheel geregisseerd door Dirk Sietse.

Dit verslag en de foto’s zijn gemaakt met toestemming van Gjalt en Janny Gjaltema.