Bijeenkomst van amputatielotgenoten: KMK forumdag 2006.
(tekst: Co Appelman, foto's: Erik Paskamp en Mario Sijstermans)


Rond half tien, de grote kantine van het Militair Revalidatie Centrum te Doorn: verwachtingsvolle blikken en zoekende ogen bij binnenkomst van de deelnemers.
Hier en daar wordt het advies: “nu kunnen jullie eindelijk in elkaar knijpen en aan elkaar snuffelen” letterlijk genomen. Wie elkaar kent weet al van gevoel en geur en er zijn er, die meteen overgaan tot een hartelijke knuffelpartij. Hoe vaak je een internetforum ook bezoekt en hoe graag je in berichten ook emotie wil uitdrukken: gemis aan “het gezicht achter 't bericht” blijft.

Wil echter niet zeggen dat dit niet tot intensieve uitwisseling van gevoelens kan leiden en juist dan groeit de behoefte naar persoonlijk contact; vandaar de organisatie van een ontmoetingsdag.
Een aantal forumleden kennen elkaar al, maar velen nog niet en vooral zij hebben maandenlang uitgekeken naar de KMK forumdag 2006 op zaterdag 22 april.
Hét moment dat ze zonder tussenkomst van knoppenbord en monitor (weer) 'ns in elkaars ogen kunnen kijken.

Na het grote succes van de forumdag een jaar daarvoor, is het MRC ten tweede male bereid om accomodatie en verzorging kostenloos ter beschikking te stellen in het grootste revalidatiecentrum van ons land. “En het beste revalidatiecentrum, volgens een recent afgesloten landelijk onderzoek” verklaart de kolonel Ben Groen trots bij zijn openingswoord. Ben, voorzitter van de revalidantenraad van het MRC, is de spilfiguur tijdens deze dag en een betere kunnen de deelnemers zich niet wensen. Hij opent mogelijkheden door zijn relaties, invloed en ervaring en drukt elk opkomend probleem meteen keihard de kop in met een oplossing.

Bovendien is Ben, hoewel niet te merken aan onvermoeibaar rondlopen en vele activiteiten, ook nog lotgenoot met een linker onderbeen amputatie. Hij heeft zich in iets meer dan een jaar boven de dramatische gevolgen van een motorongeluk in 2002 uit weten te knokken naar een gelijkwaardig... nee, in sommige opzichten zelfs hoger niveau dan vóór zijn ongeval. Door zijn karakter en vechtlust; en door intensieve begeleiding van het MRC, waarvan Ben nu zo ongeveer het paradepaard is. De deelnemers aan de forumdag zijn lid van KorterMaarKrachtig, contact- en kenniscentrum voor arm- en beengeamputeerden op internet.

 

KMK is in 2005 gevormd door een aantal prothesebebruikers in hun behoefte aan een niet aan enige organisatie gebonden lotgenotenforum, inmiddels met ruim tachtig leden.  Doelen zijn: elkaar onderling te steunen bij de veelheid aan problemen die prothesedragers kunnen ondervinden. Aanstaande of recentelijk geamputeerden te steunen en informeren gedurende hun moeilijke herstel- en revalidatietraject. Naar een zo goed mogelijk terugverworven maatschappelijke positie. Met een bruikbare prothesevoorziening.  Helpen met acceptatie in leef- en werkomgeving, met zelfvertrouwen te her-verwerven. Partners en familie steunen in begeleiding van amputatie lotgenoten en verwerking van hun specifieke problemen.

 

De eigen ervaringen met medische behandeling, revalidatie, hulpmiddelen, voorzieningen en prothese (onderdelen) te delen met degenen die daarnaar zoekende zijn. Medische specialisten, behandelaars en zorgverleners raadplegen. Deze professionals op hun beurt weer voorzien van kennis uit de dagelijkse levenservaringen van lotgenoten. Kortom maar krachtig: ter beschikking stellen van praktische kennis uit de lotgenotenwereld. Aan iedereen die daar behoefte of oprechte belangstelling voor heeft, persoonlijk of beroepsmatig. Via de vrij toegankelijke internet website www.kortermaarkrachtig.nl met daaraan gekoppeld een besloten lotgenotenforum, voor een openhartig maar vertrouwde onderlinge uitwisselingssfeer.

Het programma van de forumdag begint met gezellig bijkeuvelen en elkaar beter leren kennen. “Goh... ik dacht dat jij veel groter/dikker/lelijker/etc. was”: een veel gehoorde openingszin. Aan de MRC catering ontbreekt niets: compleet en met vriendelijke bediening, datzelfde geldt voor de aansluitend klaarstaande lunch. Echter, na al deze informele gemoedelijkheid moet er ook nog gewerkt worden. Nebas-bondstrainer Frank Dik van stichting Prolathic houdt in het actieve middagprogramma een loopclinic. Hij word hierbij geassisteerd door zijn enthousiaste groep sporters met een handicap, waarvan enkelen op para-olympisch topniveau.

 

Technische uitleg over gebruik van de dagelijkse prothese voor actieve sport- en spelbeoefening; en over speciale sprint- en hardloop protheses word gegeven door instrumentmaker Frank Jol van Hoorn Orthopaedie. Weersomstandigheden zijn perfect... droog en een koele temperatuur die uitnodigt tot jezelf warm te bewegen. De spikkie-splinternieuwe atletiekbaan van het MRC ligt te wachten op mishandeling door stampende kunstvoeten en sprintende topsporters. Frank Dik's uitleg en begeleiding werkt begeesterend, zoals een ieder die hem ooit heeft bezig gezien ongetwijfeld weet.

Prothesedragers die door hem op gang worden gepraat (want dát kan de man!) ontdekken bij zichzelf onvermoede mogelijkheden in lopen... en zelfs hardlopen. Met stapsgewijze (letterlijk én figuurlijk) aanpak leidt Frank de deelnemers door zijn trainingsprogramma. Door hem ontwikkelde technieken voor training van topsoprters zijn een perfect uitgangspunt om de “gewone” prothesedrager in het dagelijks leven beter en effectiever met zijn “gewone” kunstbeen te laten lopen

Een parallelprogramma wordt verzorgd door de Vereniging Gehandicapte Wintersporters. Eef Mokkink en zijn sneeuwsporters vertellen enthousiast over de mogelijkheden voor lotgenoten te skiën of sleeën, kortom genieten van sneeuw, sport en snelheid.De VGW organiseert voor gehandicapten winterportreizen naar Oostenrijk. Volledig verzorgd met busreis, accomodatie, instructie en hulpmiddelen. Buiten de kantine staan drie aangepaste motoren opgesteld. Harley-Davidson biker Erik Paskamp van de stichting Mobiliteit voor Gehandicapten geeft smeuïg uitleg over de mogelijkheid voor geamputeerden om (weer) te genieten van motorrijden.

 

Speciale deelnemers op deze dag zijn Len en zijn ouders.

Len is een dappere jongen van twaalf jaar die eind vorig jaar is aangereden door een vrachtauto. Ten gevolge hiervan moest zijn onderbeen geamputeerd worden. Door de vele complicaties staat hem nog een uitgebreid behandeltraject te wachten waarbij helaas een nog hogere amputatie noodzakelijk is. Len's ouders vinden het belangrijk om in deze periode van onzekerheden en verwerking mogelijkheden te zien op gebied van activiteiten na een beenamputatie, voor Len om in de toekomst actief te zijn. KMK hoopt van harte dat de forumdag heeft bijgedragen tot positieve inspiratie van deze lieve mensen.

Het lijkt vandaag alsof de wijzers van de klok dubbel zo snel draaien als anders, zoals bij alle aangename gebeurtenissen. Te snel -gevoelsmatig pas enkele uurtjes later- breekt het tijdstip van half vier aan: onverbiddelijke afsluiting van de zeer geslaagde lotgenoten bijeenkomst. Na een langdurig en uitgebreid afscheidsritueel reizen allen weer huiswaarts met achter zich een geweldig KMK-forumevenement. Voor de ruim vijftig deelnemers uit het gehele land een dag vol nieuwe ontmoetingen, actieve ervaringen; en ze hebben een schat aan inspiratie in de pocket.

Namens KMK organisators en deelnemers: dank aan het MRC, de commandant overste Moerkerk, de kolonel Ben Groen en de majoor Graus; Frank Dik van de stichting Prolathic; Frank Jol van Hoorn Orthopeadie; Eef Mokkink van Vereniging Gehandicapte Wintersporters en Erik Paskamp van de stichting MVvG.