Mijn leven als voorzitter

 

Sinds 2½ jaar ben ik voorzitter van Korter Maar Krachtig.

Onze doelstelling is:

1. Stichting KMK heeft ten doel: belangenbehartiging van (toekomstige) lotgenoten met ledemaatamputatie(s) en gebruikers van arm- en beenprothese; vergaren en verstrekken van informatie en ervaringskennis op dit gebied ten behoeve van lotgenoten. Organiseren van evenementen, ondersteunende acties en contactmogelijkheden ten dienste van lotgenoten.
2. Stichting KMK tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door het inzamelen van financiële middelen.
3. Stichting KMK beoogt niet het maken van winst.

31 augustus 2011 bestaat de stichting officieel 5 jaar. In de afgelopen 5 jaar zijn wij druk geweest om ons te presenteren bij de doelgroep. Wij reizen ziekenhuizen, revalidatiecentra en symposia af om ons te promoten. Wij zijn allemaal vrijwilligers en hebben naast KMK ook nog ons werk. Het is dus wel eens passen en meten. Maar hoe kan je nu eens een grote klapper maken om KMK te presenteren. Ja natuurlijk, de Eper Paarden4daagse. Op de 2e dag komen ze altijd langs ons huis. Peter van der Oest, voorzitter van de EP4D kwam koffie drinken, en ik vroeg hem of wij dat wel mogen doen. Dat was helemaal geen probleem, hij vond het zelfs een leuk idee. Zo gezegd, zo gedaan.

 

  

In Apeldoorn heb ik gerevalideerd in de Kastanjehof. Tussen alle mannen zaten er 3 vrouwen. Ted, Janny en ik. Alle drie in dezelfde leeftijdscategorie, maar wel met verschillende amputaties. Ted heeft een dubbele onderbeenamputatie door suikerziekte.   Janny heeft een bovenbeenamputatie door kanker, en ik een onderbeenamputatie door een ongeval.

Ons plan was om stukjes worst en kaas uit te delen aan alle deelnemers van de 4 daagse, dit vergezelt met een flyer van KorterMaarKrachtig. Gelukkig was het prachtig weer. We hebben ons tuinstel voor de poort gezet, parasol erop, vlaggen van KMK over de heg, en snijden maar. Ted ging alles snijden, en Janny en ik gingen het uitdelen. Wat een enthousiaste reacties van de enthousiaste deelnemers. Eerst viel Janny uit, en daarna begon ik ook wel loopproblemen te krijgen. Maar gelukkig waren er wat mensen van de Hippische Vereniging Epe die ons de helpende hand boden. Mijn Nico, Susan Abbink en haar vriend Coen hebben het van ons overgenomen. Ted, vroeger kok geweest, had voor ons een grote pan aspergesoep gemaakt. Met de hele koppel, incl. ook wat buren, hebben we heerlijk gegeten.

Op de 3^e dag van de 4daagse zijn Nico en ik ’s avonds op het terrein geweest bij de braai. Daar werd ik herkend als die mevrouw van de worst en de kaas. Ik kreeg hele leuke reacties. Nu willen wij dit volgend jaar zeker weer gaan doen. Leuk voor de deelnemers, leuk voor onze buurt, en leuk voor de deelnemers.

Graag wil ik de organisatoren van de Paarden4daagse bedanken voor hun inzet.

En als laatste wil ik Nico, Susan en Coen bedanken voor hun hulp. Ik wil ze vragen…. Volgend jaar weer?

 

Bekijk hier alle foto's

 

Ted – Janny – Mary