Waarom altijd weer in De Hoogstraat krijg ik wel eens te horen als we iets organiseren. Op een dag als vandaag blijkt weer waarom dat zo is. Lekker centraal gelegen, perfect geregeld en aan niets een gebrek. Koffie, thee, broodjes en gebak, aan alles was gedacht.

KMK had zich samen met de LVvG en Karen Koller, de jurist van Otto-Bock, ingezet voor deze dag. Marcel Conradi, directeur van Orthopedie Techniek De Hoogstraat(OTH), hoorde hiervan en hij stond al weer klaar om zijn diensten te verlenen. Niet alleen de locatie en faciliteiten werden door hem ter beschikking gesteld ook zou hij de gebruikers een kijkje geven in de keuken m.b.t de vergoedingen die zorgverzekeraars geven in protheseland.

Juridische dag, het klinkt droog en er is ook veel informatie langsgekomen, maar het was gezellig druk en het was bijzonder leerzaam.

De dag werd geopend door Caroline van den Kommer, zij was de dagvoorzitter, maar hield tevens een praatje over haar werk o.a voor prothesegebruikers en professionals die met prothese gebruikers te maken hebben. Volgens haar blijkt in de praktijk dat prothese gebruikers zich laten overrompelen door instanties en dat ze hun wensen onvoldoende duidelijk maken. Tevens zijn ze niet op de hoogte van mogelijkheden. Daarom is ook voor de gebruiker kennis belangrijk. Het ontbreken van kennis is onmacht. Vandaag is de dag om zelf te informeren en zelf de regie in handen te nemen.

Het woord werd overgenomen door Karen Koller. Ze geeft een korte impressie van haar juridische carrière en daarna volgt een uitleg over het ontstaan van het huidige zorgstelsel. Ze geeft een uitleg van de wet. Zelfs als jurist worstelt ze hier wel eens mee, omdat de hulpmiddelen in de wet heel erg ruim zijn omschreven en verdeeld zijn over meerdere wetten en reglementen. Ook zijn de regels per zorgverzekeraar verschillend en is ontmoedigen het beleid wat zorgverzekeraars hanteren. De zorgverzekeraars hebben deze beleidsvrijheid in de schoot geworpen gekregen door de marktwerking. Afwijzing van hulpmiddelen gebeurd vaak op basis van kosten (te duur). De klant (prothese gebruiker) moet centraal staan en heeft heel veel rechten, zoals:

• Recht op behandeling (ook bij instrumentmakers)
• Recht op second opinion
• Recht op informatie
• Recht op privacy
• Recht op goed hulp verlenerschap (Kwaliteit conform de regels, professionele standaard)

De cliënt niet duidelijk en op tijd informeren is een wettelijke wanprestatie.

De regie rol ligt bij de zorgverzekeraar en deze bepaalt uiteindelijk ook wat er gebeurd.

Er zijn diverse mogelijkheden om ongenoegen/klachten te uiten, zoals de geschillen commissie of burger rechter. Dit zijn zaken die veel tijd en geld kosten en dus deel uitmaken van het ontmoedigings beleid van de zorgverzekeraar. Groepsvorming van de belangenorganisaties richting de zorgverzekeraars is erg belangrijk, omdat de prothese gebruikers maar een kleine groep vormen en snel onder gesneeuwd raken.

Na dit indrukkwekkende relaas komt Marcel Conradi met zijn verhaal. Eerst een stukje over zijn historie en hoe hij OTH op het huidige niveau heeft gekregen. Dan volgt er een uitleg over de prijs opbouw/calculatie van een prothese en hoe dit wordt vergoed door de zorg verzekeraar. Er wordt gewerkt met gemiddelde prijzen, een vaag systeem wat er voor zorgt dat niet iedereen de beste spullen voor zijn situatie krijgt. Welke zorgverzekeraar het beste is, dat blijkt per persoon te verschillen en is van de persoonlijk omstandigheden afhankelijk. Het vakgebied van de orthopedisch instrumentmaker is complex, omdat het een combinatie is van mens en techniek met ontzettend veel variabelen. De beoordelaars bij de zorgverzekeraars blijken in dat geval ondeskundig.

Na een korte pauze komt Emmy van Brakel van project “De Kanteling” aan het woord. De kanteling gaat over de overgang van de WVG naar de WMO. Dit proces is inmiddels een jaar of 3-4 aan de gang en nu pas beginnen gemeenten de veranderingen door te voeren. De WMO is veel uitgebreider dan de WVG. De WMO moet vraag/probleem gericht oplossingen bieden. Het is de bedoeling te denken in oplossingen en loslaten van het denken in (individuele) voorzieningen. Gemeente hebben een compensatie plicht. De handicap/beperking t.o.v. een valide persoon moet gecompenseerd worden, zowel individueel als maatschappelijk. Kosten mogen niet alles bepalend zijn. Het klinkt mooi, uit reacties uit de zaal blijkt dat het met de overgang van WVG naar WMO het er met de vergoedingen niet beter op is geworden. Tevens heeft ieder gemeente zijn eigen beleid t.a.v. de WMO en het is dus weer eens per gemeente verschillend wat en hoe er vergoed wordt.

Cees Broes van het CBR geeft uitleg over welke stappen er moeten worden doorlopen voor een aangepast rijbewijs. Bij een amputatie of andere verandering in het functioneren is het opnieuw invullen en indienen (bij het CBR) van een eigen verklaring altijd verplicht. Bij een functie stoornis volgt er altijd een rijtest en deze is bepalend voor de rijgeschiktheid. Een duidelijk verhaal. Een scala aan aanpassings mogelijkheden passeren de revue, wat is er toch een hoop mogelijk.

Maarten Spronck van Nysingh advocaten brengt de dag richting het eind. Hij geeft een uitgebreide uitleg over de mogelijkheden en te volgen stappen procedures als er sprake is van een letselschade zaak. Uiteraard is dit niet voor de hele zaal het geval, maar zijn duidelijke verhaal geeft wel eens kijk op het werk van de letselschade advocaat en wat er allemaal bij zo’n zaak komt kijken. Er komen tips voorbij, belangrijke schade posten en uitleg over de kosten afwikkeling. Er volgt uitleg over de wet deelgeschillen, zaken op no cure no pay basis, letselschade bureaus en rechtsbijstand. Erg verhelderend allemaal.

De laatste spreker van de dag is Theo Bougie van BRT advies. Zijn bedrijf ontwikkelt aanvraag protocollen en adviseert op het gebied van opbouw van vergoedingen in de minder valide zorg (kijk op zijn site voor de gehele omschrijving van zijn werkzaamheden want die is zeer uitgebreid). Helaas was Theo de laatste spreker van de dag en was de tijd gewoon veel te kort om de kennis van deze man recht te doen.

Als er iemand in Nederland op de hoogte is van (aanvraag) protocollen, vergoedingen, (product) aansprakelijkheid en garantie dan is hij het wel. Het is werkelijk fascinerend om te zien/horen hoeveel hij er van weet. Jammer genoeg was de tijd te beperkt om er goed verhaal uit te distilleren. Wat ik eruit mee heb gekregen dat het belangrijk is om onderdelen functie gericht aan te vragen en niet op basis van merk.

Al met al een bijzonder drukke maar geslaagde dag waarin eigenlijk te veel informatie voorbij is gekomen. Een les voor de volgende keer om zo’n dag iets anders in te richten. Onze dank gaat in ieder geval uit naar iedereen die deze dag mogelijk heeft gemaakt.

Appie Rietveld